Skip to main content

Ιστορίες Ασθενών

Leslie Ostrander

Leslie Ostrander

Επιτυχία για την Leslie: Δεν υπάρχει χρόνος για σκοτούρες

Ξύπνα. Βγάλε τον σκύλο έξω. Πήγαινε τα παιδιά στο σχολείο. Πήγαινε στη δουλειά ή κάνε μερικές εξωτερικές δουλειές - ή και τα δύο. Οι περισσότεροι γονείς μπορούν να κατανοήσουν τη συνηθισμένη δραστηριότητα και κινητικότητα της καθημερινής ζωής με παιδιά σχολικής ηλικίας, λίγοι όμως μπορούν να αντιληφθούν έναν τέτοιο πολυάσχολο τρόπο ζωής όταν είναι παράλυτοι από τη μέση και κάτω.

Η Leslie Ostrander - παντρεμένη μητέρα δύο αγοριών, συγγραφέας, κινητήρια ομιλήτρια, υπέρμαχος των αναπήρων και τετραπληγική λόγω τραυματισμού στον σπόνδυλο Α7 από τροχαίο ατύχημα στην ηλικία των τεσσάρων ετών— είναι δραστήρια από κάθε άποψη. 

Γνώρισε τον σύζυγό της κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού για σκι. Ήταν εκπαιδευτής με εμπειρία στα αθλήματα για άτομα με αναπηρία. «Το πρώτο πράγμα που μου είπε ο Aaron ήταν “Ωραίοι τροχοί, κούκλα!”» λέει γελώντας. «Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα με μύησε και σε άλλα αθλήματα, από τις φουσκωτές σαμπρέλες μέχρι τους αγώνες δρόμου με αναπηρικά αμαξίδια». Επίσης, απολαμβάνουν μερικές πιο χαλαρές ασχολίες, όπως ψάρεμα και βαρκάδα στον Κόλπο του Μεξικού και κατασκήνωση με τους γιους τους.

Ανεξάρτητα από τη δραστηριότητα, η Leslie δεν θέλει να σπαταλήσει χρόνο ανησυχώντας για την κένωση της ουροδόχου κύστεως. «Όταν ήμουν παιδί, η μόνη επιλογή μου ήταν η χρήση μόνιμου καθετήρα» θυμάται. «Όπως και πολύ άνθρωποι με παράλυση, υπέφερα από πολλές ουρολοιμώξεις». Τελικά, ο διαλείπων αυτοκαθετηριασμός κατέστη διαθέσιμος, παρέχοντας καλύτερη επιλογή για τους χρήστες.

Η Leslie έχει βιώσει την εξέλιξη της τεχνολογίας από πρώτο χέρι και πλέον χρησιμοποιεί τον καινοτόμο καθετήρα Magic3®, επειδή είναι άνετος και βολικός. Συνδυάζει τα οφέλη του σχεδιασμού εξ ολοκλήρου από σιλικόνη και της συσκευασίας για εύκολο χειρισμό, άνεση και ευκολία.

Όταν βρίσκεται έξω, το κλειστό σύστημα της παρέχει ελευθερία. «Οι αποστειρωμένες συσκευασίες μίας χρήσης είναι διακριτικές και εύκολες στη χρήση είτε είμαι στον χώρο της κατασκήνωσης είτε στο εμπορικό κέντρο» λέει η Leslie. «Δεν χρειάζεται να σκέφτομαι διαρκώς τον καθετηριασμό και μπορώ να επικεντρωθώ στην οικογένεια, στους φίλους μου και στα πράγματα που αξίζουν πιο πολύ».