Skip to main content

Ιστορίες Ασθενών

Jonathon Lillis

Jonathon Lillis

Επιτυχία για τον Jonathon: Διατηρώντας την ψυχραιμία του

Τι χρειάζεται κανείς για να κατέβει μια βουνοπλαγιά κάνοντας σκι με ταχύτητα 64 χιλιομέτρων, να απογειωθεί από μια ράμπα ύψους 3 μέτρων και να φτάσει 18 μέτρα πάνω από το σημείο προσγείωσης, ενώ παράλληλα εκτελεί ανάποδες τούμπες και στροφές στον αέρα; «Το να είσαι ατρόμητος είναι εξαιρετικό εφόδιο», λέει ο 17χρονος Jonathon Lillis, ο οποίος ειδικεύεται στο ελεύθερο σκι με ακροβατικά στον αέρα και είναι ένα από τα νεότερα μέλη της αμερικανικής ομάδας σκι.

Κατά την άποψή του, κανένα ατύχημα στις βουνοπλαγιές δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνο που του συνέβη στο ίδιο του το σπίτι. Πριν τέσσερα χρόνια, όταν έπαιζε τρέχοντας με τα μικρότερα αδέρφια του, γλίστρησε και έπεσε από τις σκάλες, με αποτέλεσμα να κοντέψει να πνιγεί, καθώς το κρεμαστό που φορούσε στον λαιμό του τυλίχτηκε γύρω από την κουπαστή. Ενώ ήταν ακόμα αναίσθητος, μεταφέρθηκε αμέσως στο Νοσοκομείο Παίδων Golisano στο Rochester της Νέας Υόρκης. Οι γιατροί στην εντατική γνώριζαν τα οφέλη της θεραπευτικής υποθερμίας, που συνιστάται στην εκούσια ελάττωση της κεντρικής θερμοκρασίας του σώματος του ασθενούς και στη διατήρησή της στο ίδιο επίπεδο για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

«Με ρώτησαν αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτή την τεχνική στον Jonathon», θυμάται ο πατέρας του, Bernie, που απάντησε, «Κάντε ό,τι χρειαστεί». Με τη βοήθεια του συστήματος διαχείρισης θερμοκρασίας Arctic Sun®, το οποίο χρησιμοποιεί αποκλειστικά εξωτερικά επιθέματα ψύξης με υδρογέλη, που αυξάνουν δραματικά τη μεταφορά θερμότητας με σκοπό την άμεση μείωση της θερμοκρασίας του σώματος, οι γιατροί κατόρθωσαν να ελαττώσουν την κεντρική θερμοκρασία του σώματος του Jonathon στους 33 βαθμούς Κελσίου προκειμένου να μπορέσει να υλοποιηθεί η θεραπεία του.

Σήμερα, η μοναδική κληρονομιά που έχει αφήσει εκείνο το σχεδόν θανατηφόρο ατύχημα είναι η αμείωτη θέληση να φτάνει τις δυνατότητές του στο έπακρο, ή τουλάχιστον στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2014 στο Σότσι της Ρωσίας. «Απλώς και μόνο το να βρίσκεσαι εκεί, να περπατάς στο στάδιο και να εκπροσωπείς τη χώρα σου, είναι κάτι μοναδικό», λέει ο Jonathon. Πριν τέσσερα χρόνια, οι περισσότεροι θα είχαν επιλέξει άλλη λέξη: «Αδύνατο».